«Мы чуем ад дзяцей рэкламныя слоганы, запазычаныя з ТБ, і не чуем дыяментаў народнай мудрасці, якія вы сабралі ў “Беларускіх прымаўках”. Напрыклад: “Сарока – калу, а кол – усяму сялу”. Або: “Чорт чорта пазнаў, ды і на піва пазваў”.

«Мы чуем ад дзяцей рэкламныя слоганы, запазычаныя з ТБ, і не чуем дыяментаў народнай мудрасці, якія вы сабралі ў “Беларускіх прымаўках”. Напрыклад: “Сарока – калу, а кол – усяму сялу”. Або: “Чорт чорта пазнаў, ды і на піва пазваў”.

—          Я агучваў гэтую прапанову, аднак ўсё застаецца без вынікаў: адносіны телебачання і “Беларусьфільма” чамусьці не складваюцца. Іншы раз узнікае горкае пачуцце: а для чаго мы ўсе гэта робім?»

Чамусьці не вельмі добра мною было ўспрынята гэтае пытанне. Сэнс у ім не вяселы. Гэта ж кажа чалавек, які займаецца любімай працай, якому гэта падабаецца, які хоча гэта рабіць і хоча, как гэта бачылі, выказваліся на конт гэтага і нават цанілі. Можна параўняць рэжысёра  з мастакамі, якія пішуць свае карціны – не для сябе ж. А для іншых. Для народа. Як паэты пішуць таксама для народа. А калі  пытанне паўстае “а для чаго мы ўсе гэта робім”, то нават рукі апускаюцца…